Kamerun
Powierzchnia: 475 440 km2
Ludność: 18 100 000; na 1 km2 38
Stolica: Jaunde
Ustrój: republika
Waluta: 1 frank CFA = 100 centymów
Język: francuski i angielski (urzędowe), języki afrykańskie
Religie: chrześcijaństwo 52%, islam 22%, wierzenia miejscowe 26%
Odwieczne plemienne obyczaje spotykają się w Kamerunie z konsumpcjonizmem społeczeństwa nowoczesnego. Na obszarach wiejskich niemal na każdym kroku można spotkać pomniki przodków i przeznaczone dla nich jadło oraz drewniane, gliniane lub metalowe figurki fetyszy. Do miast, zwłaszcza do stolicy Kamerunu, Jaunde, importuje się wszelkiego rodzaju żywność mogącą zaspokoić najwybredniejsze nawet apetyty, chociaż sam Kamerun mógłby wytwarzać jej pod dostatkiem.
-
Artykuły
-
Goryle – włochaci kuzyni z Gór Mglistych
Nasi włochaci krewniacy zamieszkują równikowe lasy Afryki – od Kamerunu, przez Kongo, po Rwandę. Dzielą się na dwa gatunki i cztery podgatunki. Nie wgłębiając się w zawiłości systematyki małp naczelnych, w której naukowcy zapowiadają wprowadzenie wkrótce zmian, trzy z tych podgatunków to goryle nizinne, a jeden górskie. Najliczniejsza (ponad 110 tys. zwierząt) jest populacja goryli nizinnych żyjąca w puszczach Afryki Zachodniej. Najciekawsze i najrzadsze (zaledwie 600–700 osobników) są jednak te, które wybrały wysokogórski las deszczowy. ...
-
Czekolada
Wybrzeże Kości Słoniowej, Ghana, Kamerun i Nigeria dostarczają na światowy rynek trzy z każdych czterech worków ziarna. Te kraje produkują też najczęściej spotykaną odmianę forastero, z której powstaje 85 proc. wyrobów czekoladowych. Bardziej szlachetna odmiana, criollo, pochodzi z ojczyzny kakaowców – krajów Ameryki Środkowej, Ekwadoru i Wenezueli. To z niej powstają najznakomitsze wyroby znanych producentów. Odmiana trinitario jest krzyżówką obu gatunków. ...
-
Dubaj – luksus na piasku
Po południu zabiera nas z hotelu znajoma Brazylijka. Lesiane to prawdziwa ekspatka – jej mąż pracuje w dużym koncernie i jest „przerzucany” w różne części świata: na Kubę, do Londynu, Kamerunu, Szanghaju. Teraz mieszkają w Dubajju. Dzielę się z nią pierwszymi wrażeniami. Uśmiecha się i mówi, że choć trudno w to uwierzyć, jeszcze pięć lat wcześniej wokół mojego hotelu była pustynia, a teraz rośnie las domów. Rozważa z mężem kupienie apartamentu w tym rejonie – to ponoć świetna inwestycja. W ogóle w Dubajju ciągle mówi się o pieniądzach i zyskach, nawet nad hotelowym basenem słychać rozmowy biznesmenów – co chwila padają pięcio- lub sześciocyfrowe liczby. ...
-
Małpy
Dojrzałego płciowo samca wyróżnia kolor pyska i waga blisko 30 kg. Małpy te są blisko spokrewnione z pawianami. Żyją w grupach liczących nawet kilkaset osobników, w lasach deszczowych Kamerunu, Gabonu, Gwinei Równikowej i Konga. Ten wszystkożerny gatunek jest uważany przez rolników za szkodnika, bo stado tych zwierząt w krótkim czasie potrafi zniszczyć całą plantację. Na mandryle poluje się głównie dla ich mięsa. ...
Przewodniki
-
Lidia z Kamerunu to już czwarty, wzbogacony przez autora zbiór afrykańskich opowiadań. Albiński za swój debiut w 2003 r. otrzymał Nagrodę Literacką im. Józefa Mickiewicza i nominację do Nagrody Nike. Trzy poprzednie zbiory zyskały wysoką ocenę zarówno czytelników, jak i krytyki literackiej, co rzadko idzie w parze. Miejscem akcji opowiadań jest Afryka, gdzie pisarz spędził niemal pół wieku. Przedstawione wydarzenia i sytuacje są częścią osobistych doświadczeń autora, realistycznym zapisem rzeczywistości, w której jest zanurzony. Pisarz przybliża odległą i wciąż niezrozumiałą kulturę afrykańską, rzeczywistość RPA po upadku apartheidu, po raz kolejny rozprawiając się ze stereotypowymi wizjami Czarnego Lądu, którego mieszkańcy na co dzień borykają się z problemami współczesnego świata. Klasyczna proza fabularna Albińskiego, pisana tak dobrze rozpoznawalnym, rzeczowym i pozbawionym zbędnych ozdobników stylem, stała się reżyserską inspiracją dla Krzysztofa Krauzego. Piękna, żywa, zdyscyplinowana i oszczędna polszczyzna autora Kalahari hipnotyzuje i - jak zawsze - pozostawia czytelnika z uczuciem niedosytu.
-
Paweł Wróbel Wróblewski odbył samotną siedmiomiesięczną podróż rowerem przez 13 krajów Afryki. Wyruszył z Fezu w marcu 2008 r., przejechał Maroko, Saharę Zachodnią, Mauretanię, Mali, Burkina Faso, Ghanę, Togo, Benin, Nigerię, Kamerun, Gabon, Republikę Konga, by w październiku dotrzeć do Kinshasy w Demokratycznej Republice Konga. Pokonał w sumie 11 000 kilometrów - przejeżdzając przez pustkowia Sahary, bezdroża lasów równikowych, chaos afrykańskich metropolii.
Kamerun - więcej informacji
